//خلیج فارس، ای آبیِ جاودانهٔ وطن

در موج‌های تو نفس می‌کشد نام کهن

از پارس مانده‌ای به یادِ روزگاران دور
نامت بلند مانده چو خورشید در زمان

مفدا یاسوج؛ خلیج فارس تنها یک پهنه‌ی آبی بر نقشه نیست؛ آینه‌ای است از تاریخ، شکوه و ایستادگی ملتی که قرن‌ها با موج‌هایش نفس کشیده‌اند. از سپیده‌دمان تمدن تا امروز، این دریا شاهد رفت‌وآمد کشتی‌ها، روایتگر افسانه‌ها و نگهبان رازهای هزاران ساله‌ی سرزمین ایران بوده است.

نام «خلیج فارس» تنها یک نام جغرافیایی نیست؛ امضای تاریخ بر سینه‌ی آب‌هاست؛ نامی که در نقشه‌های کهن، در نوشته‌های جغرافی‌دانان و در حافظه‌ی تمدن‌ها ثبت شده و همچون ستاره‌ای روشن در گذر زمان می‌درخشد. این نام روایتگر هویت ملتی است که تاریخش با موج‌های این دریا پیوند خورده است.

خلیج فارسِ باستانی، از قرن‌ها پیش خانهٔ ایرانیان بوده است؛ آبی که صدای پاروهای نیاکان ما را در سینه دارد و بوی تاریخ و غیرت را با خود حمل می‌کند. این خانهٔ آبی باید قفل و کلیدش در دستان پاک ایرانی بماند؛ چرا که خلیج تا ابد فارس است و خانهٔ اجدادی ما. ما وارثان موج‌هایی هستیم که قرن‌ها بر سواحل جنوب ایران بوسه زده‌اند و پاسداران نامی که با هویت ما درآمیخته است.

باید تا پای جان از ذره‌ذرهٔ مرزهایش دفاع کنیم؛ از خاک و آب و از حریم این شکوه بی‌انتها. باید از حرمتش پاسداری کنیم تا پای هیچ نامحرمی جرأت قدم گذاشتن به حریم کبریایی‌اش را نداشته باشد. خلیج همیشه فارس، خانهٔ ماست؛ خانه‌ای که باید قفل و کلیدش در دستمان بماند و اجازه ندهیم کسی این امانت تاریخی را از ما بقاپد.

موج‌های این خلیج، قصه‌ی دلیرانی را زمزمه می‌کنند که برای پاسداری از این آب و خاک ایستادند. هر موجی که به ساحل می‌رسد، گویی پیام‌آور غرور و هویت است؛ یادآور این حقیقت که برخی نام‌ها تنها واژه نیستند، بلکه روایت یک تمدن و صدای یک ملت‌اند.

و تا زمانی که موجی در این آب‌ها می‌رقصد و نسیمی از ساحل‌های جنوب می‌وزد، نام خلیج فارس همچنان استوار، جاودان و پرافتخار در تاریخ جهان خواهد درخشید.

// انتهای پیام
// یادداشت از: هایده قاسمی

// طراحی پوستر از : لیلا روز خوش